Het geheime dagboek van Hendrik Groen: het boek versus de tv-serie

maandag 8 januari 2018


Mijn oma van 92 is samen met zo'n beetje de rest van Nederland fervent fan van de tv-serie over Hendrik Groen waarvan zojuist de laatste aflevering is uitgezonden. Haar enthousiasme wist me een aantal weken geleden te charmeren, hoewel ik van tevoren niet verwacht had dat ik zo intens kon meeleven met een paar bejaarde acteurs die het leven in een verzorgingshuis weerspiegelen. Ik was zelfs zo weg van de serie dat ik ook maar al te graag het boek wilde gaan lezen.

In dagboekstukken beschrijft de 83-jarige Hendrik Groen over zijn leven in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord. Precies een jaar lang legt hij zo zijn leven en daarmee dat van zijn medebewoners, directieleden en verzorgers vast. Hendrik Groen legt zich ondanks zijn leeftijd niet neer bij het feit dat hij oud is en schrijft over zijn eigen ongemakken en die van anderen. Ook richt hij samen met medebewoners en de Oud-maar-niet-dood club op. Met deze club organiseert hij tot ongenoegen van zowel de directie als sommige medebewoners uitstapjes. 

De verschillen tussen het boek en de serie die mij zijn opgevallen
Anja Appelboom, de secretaresse van het bejaardentehuis, is in het boek een bijna-gepensioneerde eenzame dame die uiteindelijk ontslagen wordt onder het mom van een vervroegd pensioen. Dit is eigenlijk nog wel het opvallendste verschil wat ik heb kunnen vinden. In de serie is Anja namelijk minstens veertig jaar jonger en wordt ze zomaar ontslagen.

Everts tenen worden geamputeerd en in het boek is dat volgens Hendrik Evertse grootste angst omdat een vriend van Evert daaraan doodgegaan is. Van deze achtergrondinformatie was ik tijdens het kijken van de serie niet op de hoogte.

In het boek organiseert Hendrik voor de Omanidoclub een dagje golfen, wat echter totaal in de soep loopt vanwege hevige neerslag. Hendrik baalt daar een periode lang flink van. Ik kan me dit uitje niet herinneren uit de serie.

Niet veel later reist Hendrik in het boek samen met Evert af naar Brabant om vijf dagen lang te logeren bij Everts zoon en schoonzus. Ook deze trip heeft de serie niet gehaald en dat vind ik jammer, want ik had graag de familie van Evert in de serie willen zien.

De relatie of wat het ook is wat zich tussen Eefje en Hendrik afspeelt, is in de serie overduidelijk onder een vergrootglas gelegd. De liefde en de onzekerheid die dat voor Hendrik meebrengt is absoluut vertederend, maar in het boek ligt daar niet echt een nadruk op. Eefje wordt door Hendrik weliswaar 'mijn vriendin' genoemd en hij spreekt nooit uit dat hij gek op haar is, maar meer drama dan dat is het niet. Er is dus ook geen gesprek in het boek tussen Eefje en Grietje wat Hendrik per ongeluk hoort.

Verder is de brandoefening in de tv-serie eveneens uitvergroot. In het boek is hij lang niet zo heftig en 'redt' Hendrik Eefje ook niet uit haar kamer. Bovendien zijn alle bewoners er in het boek van op de hoogte dat de brandoefening slechts een oefening is, terwijl het er in de serie op lijkt dat iedereen denkt dat er echt brand is.

Hendriks dagboek zou in 2013 geschreven zijn en speelt ook in op de actualiteiten die zich in dat jaar afspelen. Zo schrijft Hendrik bijvoorbeeld over het aftreden van koningin Beatrix, het overlijden van Nelson Mandela (en andere beroemdheden die zijn gestorven in 2013), het overschot aan ganzen in Nederland, maar ook over zwarte piet en de nationale politiek. Geen van die actualiteiten komen echt naar voren in de serie.

Ook wordt Hendrik in het boek niet betrapt door mevrouw De Roos op het feit dat hij een kerstboom heeft. En Stelwagen neemt het dus ook niet voor hem ook. Overigens zijn de verhoudingen tussen Stelwagen en Hendrik ook uitvergroot in de serie. Hendrik laat immers tot aan het einde toe over zich heen lopen, terwijl hij in de serie leert om voor zichzelf op te komen.

Aan het overlijden van Eefje wordt in het boek weinig aandacht besteed. De kist van Eefje wordt niet beschilderd door de clubleden van Omanido. Eefje overlijdt in het boek op 29 december en op 31 december eindigt het verhaal, precies één bladzijde nadat het overlijden van Eefje wordt benoemd. Gelukkig eindigt het dan weer wel precies op dezelfde manier waarop de serie eindigt.

En in het boek wordt Hendrik over het algemeen door iedereen 'Henk' genoemd. In de serie wordt hij echter alleen maar bij zijn volle naam aangeduid.

Al met al vind ik dat de serie zich los van bovenstaande punten nog aardig aan de gebeurtenissen in het boek heeft weten te houden. Veel van de dingen in het boek herkende ik en zelf conversaties zijn exact hetzelfde op tv uitgezonden. Het is in de serie alleen allemaal een tikkeltje dramatischer en treuriger dan in het boek, maar dat is vaak zo bij verfilmingen.

Raad ik het boek aan als je de serie al hebt gezien?
Op bovenstaande vraag antwoord ik met een volmondig ja. Ik was al fan van de serie, maar ook het boek is prachtig. Je leest enkel Hendriks geschreven dagboekstukken en die manier van schrijven maakt dat je je nog meer in Hendriks gedachten en gevoelens kan inleven dan dat je tijdens het kijken van de serie al kan. Uiteindelijk durf ik niet met zekerheid te zeggen of ik het boek of de serie mooier vond. Zoals ik al schreef, het boek en de serie lijken enorm veel op elkaar en dus heb ik wat dat betreft eigenlijk geen voorkeur.

Overigens ben ik blij dat ik eerst de serie heb gezien en pas daarna aan het boek ben begonnen. Ik denk namelijk dat het mijn mening over het boek positief heeft beïnvloed, helemaal omdat ik dit boek vermoedelijk nooit zou hebben opgepakt als ik het niet kende door de tv-serie.

Heb je, net zoals ik, nog lang niet genoeg van Hendrik Groen? Geen zorgen! Er is een tweede dagboek van Hendrik Groen uitgegeven onder de naam: 'Zolang er leven is'. Dat is het dagboek van Hendrik dat in 2015 door hem geschreven zou moeten zijn. Daarin gaat Hendrik door met de strijd tegen de directie, gaat hij verder met zijn zoektocht naar manieren waarop je een waardig leven kan afsluiten, komen er nieuwe leden bij de Omanidoclub en lees je hoe het verder met Grietje gaat. Althans, dat belooft de preview die in Het geheime dagboek van Hendrik Groen te lezen valt.

Of er een tweede seizoen komt van de tv-serie is overigens nog onbekend, maar ik mag hopen dat ik volgend jaar weer iedere maandagavond de tv mag aanzetten om naar Hendriks komende avonturen te kijken.

Liefs,
Nienke

Wat vond jij van de tv-serie of het boek over Hendrik Groen?

0 opmerkingen

Heel erg lief dat je een reactie achterlaat!