De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine

woensdag 25 januari 2017


Ik wilde De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine al een eeuwigheid lezen. Helemaal sinds het moment dat de film uitkwam, want ik lees liever eerst het boek voordat ik de film kijk. Mijn verwachtingen lagen hoog. Helemaal omdat er een veelbelovende quote van John Green op de achterflap stond. Als John Green een boek goed vond, dan moest het wel goed zijn, toch..?

Na de dood van zijn opa bezoekt de 16-jarige Jacob het weeshuis waar zijn opa is opgroeid. De verhalen die zijn opa hem altijd vertelde over 'bijzondere' kinderen blijken ondanks Jacobs ongeloof waar te zijn. Zijn opa's jeugdvrienden zijn bijzondere kinderen met allemaal een speciale gave (Millard is ontzichtbaar; Olive is ongevoelig voor zwaartekracht; Emma kan vuur vasthouden; Hugh beschermt bijen in zijn buik, etc). De kinderen houden zich verborgen voor de echte wereld in een verborgen wereld, die via een tijdslus bereikbaar is. Mevrouw Peregrine is de leidster en zorgt voor de bijzondere kinderen en hun wereld. Het duurt niet lang voordat Jacob te kampen krijgt met de bedreigigingen van schepsels en hulsels, die als doel hebben bijzondere kinderen en hun beschermers te vernietigen.

De verhaallijn
Het kostte me enigszins moeite om goed samen te vatten waar het boek overgaat, want het is ingewikkeld zonder er al te veel woorden aan vuil te maken. Ik ben erg verdeeld over de verhaallijn. De bijzondere kinderen vond ik tof; hun gaves waren interessant en jaloersmakend (alhoewel ik liever geen bijen in mijn lichaam heb). Ook vond ik het proloog erg aantrekkelijk en daarmee het verleden van Jacobs opa, Abe. Daarnaast heeft de uitwerking van de schepsels en hulsels me erg verrast. Maar jammer genoeg waren er wel een aantal punten waar ik me gedurende het lezen van dit boek aan stoorde.



'Ik had me er net bij neergelegd dat ik een gewoon leven zou leiden, toen er opeens ongewone dingen gebeurden.' - beginzin



Schrijfstijl
Omdat ik zelf heel veel bezig ben met schrijven, let ik altijd extreem veel op de manier waarop zinnen geschreven zijn. In dit boek liet de schrijfstijl hier en daar te wensen over. Zinnen als 'Het was een oud verhaal en ging als volgt' en 'Op de laatste foto stond mijn grootvader op middelbare leeftijd met een klein meisje in zijn armen <foto>' deden mijn hartje breken. Show, don't tell, please. Desalniettemin hefte andere prachtige zinnen dit weer op (bijvoorbeeld de beginzin) en heeft de schrijver bewezen dat hij het wel kan. Des te minder dat hij ook lelijke zinnen maakte.

Jacob
Jacob lijkt een makkelijk leven te leiden. Hij heeft een baantje in een supermarkt, maar wenst daar ontslagen te worden. Daarom gedraagt hij zich tegenover zijn leidinggevende als een enorme sukkel, waar hij vervolgens mee wegkomt, omdat zijn oom de eigenaar van de supermarktketen is. Verder heeft hij amper vrienden, wat waarschijnlijk is omdat hij zich zo verwend gedraagt. Ook tegenover zijn ouders laat hij amper zien dat hij affectie voor ze voelt. Dat maakte dat Jacob voor mij niet zo realistisch was. Daarom kon ik me minder goed inleven in zijn personage.

Emma en Jacob
Een Young Adult zonder liefdesverhaal is tegenwoordig geen echte Young Adult. Toch vond ik Emma en Jacob niet per se goed bij elkaar passen. Emma heeft dan wel het lichaam en geest van een kind, maar ze blijft net zo oud als Jacobs opa. Bovendien waren Emma en Abe vroeger samen. Hoe raar moet het zijn om een relatie te hebben met de vroegere geliefde van je opa? Ik denk dat dit verhaal beter af was zonder relatie tussen deze twee personages.


Foto's
In het boek wordt gebruik gemaakt van echte foto's. In eerste instantie sprak me dat heel erg aan. Een verhaal over bestaande foto's moest wel sterk zijn, helemaal aangezien het boek een enorme bestseller is. Maar het viel me tegen. De foto's waren creepy en ik vond ze niet passend bij het verhaal. De foto's matchten namelijk niet met de beelden die ik bij de personages in mijn hoofd gevormd had. Dat vond ik erg jammer. Het was vanuit mijn optiek dus geen toevoeging, maar eerder een afzwakking. Zonder de foto's had ik het boek even leuk of misschien zelfs wel leuker gevonden. Toch kan ik me voorstellen dat mensen die geen beeldenkers zijn, wel wat aan de foto's kunnen hebben.

Opbouw
Naarmate de pagina's verstreken, hoe minder enthousiast ik begon te worden. Waar ik na het lezen van slechts het proloog enthousiaste Tweets verstuurde over dit boek, begon het al gauw aan me te knagen. De verhaallijn werd in mijn ogen minder interessant, omdat je steeds meer leert over de wereld van de bijzondere kinderen en wat ik leerde, beviel me niet zo. Naarmate het einde naderde, kwam er een soort plottwist, waardoor de schrijver zijn cliffhanger kon vormen en zo een tweede deel kon schrijven. Zonder deze plottwist was ik tevreden met het eind geweest.

Het einde
Het verhaal eindigt dus, zoals veel eerste delen van een trilogie, met een enorme cliffhanger. Ik heb getwijfeld of ik verder wilde lezen. Maar ik heb stille hoop dat het tweede deel de negatieve puntjes in het eerste deel goed gaat maken. Daarom heb ik deze serie nog niet geheel afgeschreven en ben ik van plan het tweede deel te gaan lezen. Helemaal omdat ik van veel mensen te horen krijg hoe goed ze de serie vonden. Ik hoop vooral dat de foto's dan beter bij het verhaal zullen passen en dat ik tegen minder irritatiepuntjes zal aanlopen.

Ondanks de negatieve dingen die ik ervaren hebt, raad ik het boek wel aan. Ik denk dat - wanneer je gewoon opzoek bent naar een fijn fantasieverhaal en je niet te kritisch bent - je erg kan genieten van het verhaal. Zeker als je nog wat jonger bent, is dit verhaal voor jou om bij weg te zwijmelen. Het is immers een soort sprookje. Maar als je wel kritisch bent én een sterk uitgewerkt verhaal zoekt, dan gaat je hart hiervan niet sneller kloppen.

Liefs,
Nienke

Wat vonden jullie van dit boek?

9 opmerkingen

  1. Klinkt als een interessant verhaal! Ik ben niet zo van dit soort fictie verhalen maar toch heeft dit denk ik wel wat. Ik zet hem op mijn lijstje;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mm, ik ben benieuwd hoe je hem gaat vinden! Veel leesplezier :)

      Verwijderen
  2. Ik moet dit boek lezen voor school en ook al leek het me op het eerste zicht niet zo'n fijn boek, is dat het wel!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig dat je het een fijn boek vindt! En ik ben het met je eens: in eerste instantie sprak het hele verhaalidee me al niet zo zeer aan, maar later viel het enigszins mee

      Verwijderen
  3. Ik heb alle drie de delen gelezen (in het Engels) en ik vond alle drie de delen verschrikkelijk. Zo jammer, want het verhaal leek veel belovend.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben echt met je eens! En ondanks dat ik het niet zo'n fantastisch verhaal vind, wil ik wel graag nog het laatste deel lezen..

      Verwijderen
  4. Dit is echt een van mijn favoriete boeken!! Ik hou van het verhaal en de peculiars. Ook de foto's vind ik zoo gaaf! Ik heb deel 1 en deel 2 daarom ook gekocht... Kan niet wachten om eindelijk aan deel 2 te beginnen! Super goede review trouwens xxx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor je lieve reactie! Fijn dat het een favoriet van jou is en dat je de foto's wel mooi vindt. Ondanks ik dus redelijk negatief tegenover dit boek sta, ben ik blij dat jij er wel van kan genieten. Veel leesplezier nog!

      Verwijderen

Heel erg lief dat je een reactie achterlaat!